Is obesitas een chronische ziekte?
Wat is de bewering?
Obesitas, ernstig overgewicht, is een chronische, ongeneeslijke ziekte.
Wie zegt dat?
Het Partnerschap Overgewicht, een club bestaande uit artsen, apothekers, psychologen, dietisten, internisten en ga zo maar door.
Waar zei die club dat?
In de vorige week verschenen Zorgstandaard Obesitas. Dat is een voorstel voor de standaardbehandeling van overgewicht, afkomstig van het Partnerschap Overgewicht.
Hoe zat het ook alweer?
Overgewicht is zeker een probleem.
De helft van de volwassen nederlanders is te dik, en zo’n 15 procent is veel te dik. Dat het Partnerschap het een ziekte wil noemen, is begrijpelijk.
Ten eerste: dat is de taal die ze zelf begrijpen. Net zoals een timmerman in alles een hamer ziet, zo hebben artsen de neiging alles in termen van ‘ziekte’ te vangen.
Daarnaast heeft de kreet ‘ziekte!’ een alarmerend effect – hopen ze. De zorg voor te dikke mensen is op dit moment volstrekt versnipperd en zeer ineffectief, constateert het Partnerschap terecht. men hoopt uiteraard dat de aanduiding ‘ziekte’ de betrokkenen tot actie zal manen.
Wat is waar?
Te dikke mensen lopen een verhoogde kans op diabetes en op hart- en vaatziekten. Maar daarmee is dik-zijn een risico, en nog geen ziekte. Roekeloos rijgedrag noemen we ook geen ziekte.
De toevoegingen ‘chronisch’ en ‘ ongeneeslijk’ klinken natuurlijk ook heel dramatisch, maar hebben alleen maar het effect dat bij dikkerds iedere prikkel verdwijnt om er iets aan te doen.
Als een kind te dik is, moet het hele gezin in therapie, vindt het Partnerschap verder. Ook dit klinkt dramatisch – maar zo’n voorstel is vanuit alle betrokken partijen volstrekt onhaalbaar.
Obesitas een ziekte noemen heeft bovendien allerlei ernstige bijwerkingen.
Het zet de deur open voor zogenaamde geneesmiddelen. De farmaceutische industrie heeft obesitas natuurlijk allang ontdekt; aan die groeiende groep zijn miljoenen te verdienen. Er ligt van alles op de plank. Het wachten is op de verzekeraars. Die moeten bereid zijn om, net als het Partnerschap, dik zijn als een ziekte te erkennen.
Een aantal jaren geleden deed Sanofi Aventis een forse poging om de medische wereld zo ver te krijgen met de lanering van Rimonabant, dat zou helpen tegen overgewicht.
Twee jaar geleden werd Rimonabant uit de handel gehaald. De effecten waren miniem, en er waren ernstige vermoedens dat je er zelfmoordneigingen van kreeg.
Is er dan geen pil? nee, en die komt er ook niet. Als het onderzoek naar overgewicht ons iets heeft geleerd, dan is het wel dat de oorzaken van overgewicht dermate complex zijn, dat het idioot is om te denken dat er een pil tegen bestaat.
Zullen we obesitas dan maar een verslaving noemen? Dat is de standaardkreet waarmee psychologen en psychiaters om aandacht vragen.
Maar ook daar schieten we niets mee op, want er bestaan geen standaardtherapieen tegen verslaving. Het enige effect is dat dikkerds dan nog sneller denken: niks aan te doen.
[Bron: de Pers]