Sms’je moet kind minder laten eten

Psychologe Judith de Niet promoveert vandaag aan de Rotterdamse Erasmus Universiteit op onderzoek naar begeleiding van kinderen met overgewicht via sms.

1. Hoe werkt dat, zo’n sms-behandeling?
„De behandeling van de kinderen met overgewicht begint gewoon in groepsverband, de Dikke Vrienden Club (DVC). Dat duurt drie maanden. In die periode haakt een enkeling af. Daarna worden ze in het diepe gegooid. En juist dan gooien veel kinderen de handdoek in de ring. Door wekelijks via sms contact te houden over lichaamsbeweging, eetgewoonten en emoties hopen we dat te voorkomen. De kinderen sturen sms’jes waarin ze melden hoe het gaat, de behandelaars reageren via sms met tips. Het blijkt dat de sms’ende kinderen – ongeveer de helft van de totale groep – hun strijd tegen overgewicht veel langer volhouden.”

2. Sms’en klinkt leuk, maar is het geen taak voor de ouders om hun kinderen op de huid te zitten?
„De ouders spelen inderdaad een belangrijke rol. Zij zorgen tenslotte voor het eten. De sms’jes vervangen de ouders niet, maar zijn een extra hulpmiddel. De sms-feedback is ook bedoeld voor de ouders. Door de sms’jes blijft bovendien de urgentie hoog. De aandacht verslonst niet.”

3. De jongsten haken minder snel af dan de twaalfjarigen, hoe komt dat?
„Mogelijk heeft dat te maken met een verschil in denkniveau en zelfstandigheid. Iedereen gaat op zijn eigen manier om met zijn gewicht. Ieder kind – of het nou acht of elf is – reageert anders op bijvoorbeeld pesterijen. Het komt vaak voor dat een slachtoffertje van pesterijen bij thuiskomst direct naar een zak chips grijpt. Ook daar proberen we via de sms’jes op in te spelen. Bel een vriendje of ga buiten spelen, zeggen we dan.”

4. Kunnen kinderen de boel niet voor de gek houden in hun sms’jes?
„Dat is inderdaad een probleem. Het valt niet uit te sluiten dat de kinderen sociaal wenselijke antwoorden geven. Dat moeten we verder onderzoeken. Er bestaat nu al apparatuur waar je de lichaamsbeweging mee kunt meten. Die klinische meetresultaten zou je naast de sms’jes kunnen leggen om te kijken of die sms’jes sporen met hun gedrag.”

5. Welke rol speelt de sociale omgeving bij obesitas?
„Uit ons onderzoek is gebleken dat je afkomst van grote invloed is op een succesvolle afronding van de obesitasbehandeling. Het succes van de behandeling bij kinderen uit de stad is kleiner dan bij hun leeftijdgenootjes op het platteland. Dat heeft onder meer te maken met de andere leefomgeving. In de stad is er bijvoorbeeld minder speelruimte. Door de verkeersdrukte is het er onveiliger. Allochtone kinderen, die vaak afkomstig zijn uit de oude wijken, hebben daarnaast vaak ook andere gebruiken. Overgewicht wordt daar vaak niet als ziekte gezien. Goede voorlichting moet daarbij helpen.”

Jan Erik Keman

[Bron:Trouw]